Yargıtay’dan Kritik Karar: Yıllık İzin Hesabında Eski Kıdem Silinmiyor
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 31 Mart 2026 tarihli, 2026/572 Esas ve 2026/2864 Karar sayılı kararı, aynı işveren yanında farklı dönemlerde çalışan işçilerin yıllık izin süresinin hesabına ilişkin önemli bir uyuşmazlığı çözüme kavuşturdu.
Davacı işçi, 9 Nisan 2015 – 31 Aralık 2018 ve 1 Ocak 2019 – 10 Eylül 2021 tarihleri arasında aynı işveren bünyesinde çalıştı ve ikinci çalışma döneminde yıllık izinlerinin eksik hesaplandığını ileri sürerek kullanılmayan izinlerine ilişkin ücret alacağını talep etti.
İşveren ise ilk çalışma döneminin sona ermesiyle bu döneme ait tüm alacakların ödendiğini, işçinin yaklaşık sekiz aylık aradan sonra başka bir projede yeniden çalışmaya başladığını ve ilk dönem tasfiye edildiği için ikinci dönemde yıllık izin hesabının yeni bir başlangıç üzerinden yapılması gerektiğini savundu.
İlk derece iş mahkemesi işçiyi haklı bulup talebi kabul ederken, Bölge Adliye Mahkemesi ilk dönemin tasfiye edilmiş olmasını esas alarak ikinci dönem bakımından önceki kıdemin dikkate alınamayacağına ve yıllık izin alacağının reddedilmesi gerektiğine karar verdi.
Dosya işçinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesine geldi. Daire, Bölge Adliye Mahkemesinin değerlendirmesini yerinde bulmayarak kararın bu yönüyle hatalı olduğuna hükmetti.
Daire, işçinin ikinci çalışma dönemindeki yıllık izin süresinin belirlenirken ilk dönemdeki çalışma süresinin de hesaba katılması gerektiğini belirterek dosyada buna göre değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna ulaştı.
Kararın hukuki açıdan dikkat çeken noktası, önceki döneme ilişkin izin alacağının tasfiye edilmesi ile hizmet süresinin yıllık izin hesabındaki etkisinin birbirinden ayrılmasıdır: İlk döneme ait izin ücretinin ödenmesi, o dönemin izin alacağını kapatır; fakat önceki hizmet süresini sonraki dönemde yıllık izin kıdemi bakımından yok saydırmaz.